تبلیغات اینترنتیclose
دلم مي سوزد.نه از تنهايي که هميشه هست. ( نیلوفر لاری پور )
پیچک ( نیلوفر لاری پور )
شعر و ادب پارسی
نوشته شده در تاريخ دوشنبه 24 شهريور 1393 توسط سید مجتبی محمدی |

 


دلم مي سوزد.
نه از تنهايي که هميشه هست.
نه دروغ،
که مثل نفس؛
ممد حيات است .
و مفرح ذات.
حتي نه از اينکه ديگر نخواهمت ديد.
دلم براي تقويم سال بعد،
هم نمي سوزد.
بي نام تو....
بدون ثبت قراري....
بي يادداشتي از روزي که
خاطره اش هنوز بوي تن ترا مي دهد.
دلم مي گيرد
وقتي ميکل آنژ
گريه مي کند....

دلم مي سوزد.
آيا تو خودت بودي؟
از جنس خدايان اسطوره اي،
شبيه تنديس داوود؛
زيبا
بلند بالا....
از خواب هايم مي آمدي.
تا من به معجزه ايمان بياورم.

هنگام رفتن، اي کاش...
مرا مي شکستي
من ستاره دريايي ام.
اما ميکل آنژ
نمي داند
که تو تنها مي تواني،
خودت را بشکني.

 

 

نيلوفر لاري پور

 

برچسب ها : ,

موضوع : اشعار نیلوفر لاری پوری -5 , | بازديد : 284